SEPTEMBERLIEDJE

Soms kijkt ze me aan
alsof alles tussen hemel en aarde
door haar gezien is
en nu met liefde is omringd.

Soms kijkt ze me aan.
Zacht is nog niet mild genoeg
het woord
om haar ogen te beschrijven.

Zoals zonlicht in september,
mist waarin wat koeien staan.
Een bloemenwei
die het najaar wacht.
De zomer brengt
een laatste groet.
Het najaar vliegt
met ganzen in de nacht.

Soms kijkt ze me aan
dat ik alleen maar denken kan:
laat dit blijven,
laat dit nooit meer overgaan.

Soms kijkt ze me aan.
Zacht is nog niet mild genoeg
het woord
om haar ogen te beschrijven.